آیا بین طعم و مزه و خواص آن برای بدن ما رابطه وجود دارد؟ : رژیم غذایی


اگر ما افراط های آشکار مانند خوردن مدفوع یا خوردن آب نبات را حذف کنیم ، آیا حوزه ای از غذا وجود دارد که این قاعده طعم = رفاه در آن اعمال شود؟ من می بینم که این نیز می تواند مشکل ساز باشد زیرا غذاهایی که طعم چندان خوبی ندارند را می توان با افزودن مواد اضافی مزه دار کرد. شاید این قانون در مورد غذاهای فرآوری نشده فردی صدق می کند؟ به عنوان مثال ، من نمی توانم عدس را تحمل کنم و شروع به قدم زدن می کنم ، اما آن را به اندازه کافی با غذاهای دیگر ، سس ، ادویه جات ترشی جات ترکیب می کنم ، شروع به دوست داشتن آن می کنم. اما آیا منطقی است که به سلیقه من گوش دهم و عدس نخورم؟ آیا شرایطی وجود دارد که طعم و مزه یک روش مطمئن برای تعیین سلامت غذا باشد؟

دیدگاهتان را بنویسید