چگونه شادی جازرز را پیدا کردم


من سالها تلاش کردم تا حرکتی را که واقعاً دوست دارم پیدا کنم. در اینجا نحوه بالاخره یافتن آن در Jazzercise است.

خانم های استودیوی من هر 25 ساعت که به من سر می زنند یک کارت پستال دلپذیر و دلگرم کننده برای من می فرستند.

تمام عمرم برای دوست داشتن ورزش تلاش می کردم.

وقتی در تعطیلات هستم مرا در سالن هتل نخواهید یافت.

من هیچ وقت احساس دوندگی بلند نکرده ام (فقط زانوی دونده).

و من از آن دسته افرادی نیستم که “فقط نمی توانند بی حرکت بنشینند”. من می توانم بسیار آرام بنشینم. ترجیحاً زیر یک پتو در حال تماشای Netflix.

با این حال ، در طول سالها ، من ایروبیک ، چرخش ، باران ، کمپینگ و تمرین پیلاتس دارم. من کلاسهای آموزشی در خانه و مربیان شخصی پرداخت کردم. من چندین 5K اجرا کرده ام و یکی 10K را بسیار بد توصیه کرده است. من فقط هرگز او را دوست نداشتم.

من میلیاردها بار توصیه “تمرین آنچه که از آن لذت می برید” را شنیده ام ، اما متوجه شدم که ورزش برای من همیشه یک شغل به نظر می رسد.

سپس یک دختر جاز پیدا کردم

دو سال پیش، مشتری به من کلاس کلاس رایگان برای کلاسهای بدنسازی داد و سزارین بلافاصله به ذهنم رسید

یکی از همسایه ها گفت که دوستش یک استودیوی نزدیک به نام “آزرسیس” داشت. او گفت: “باید سرگرم کننده باشد.”

وقتی در عروسی ها (و در آشپزخانه ام) می رقصم ، یک رقصنده مشتاق هستم ، آنقدر هماهنگ هستم که ادامه دهم و در نهایت نحوه ایجاد نخ را یاد می گیرم. با این حال ، من از هر کلاس زومبا و هیپ هاپ که از شرم امتحان کرده ام انصراف دادم.

احساس می کردم ورزش جاز نقطه قوت من خواهد بودبر

وقتی با یک کلاس در دست وارد استودیو شدم ، افراد معمولی با آغوش باز از من استقبال کردند. به سرعت متوجه شدم که بسیاری از آنها برای 10 ، 20 ، حتی 30 سال یا بیشتر جاز زده بودند. برخی از جازرها هر روز ورزش می کردند. بعضی دوبار در روز. آنها با لبخند به من هشدار دادند: “اعتیاد ایجاد می کند!” خندیدیم.

حق با آنها بود. من هر سنت کلاس Jazzercise Pass خود را خرج کردم ، سپس یک بلیط 10 روزه خریدم و تقریباً هر روز رفتم. وقتی منقضی شد ، من برای مورد عضویت سالانه ثبت نام کردمدو سال دیر رسید ، هر ساعت منتظر بودم.

برای اولین بار در زندگی ام حرکتی را پیدا کردم که واقعاً احساس شادی می کرد.

کارت عضویت من در روزی که به Jazzercise پیوستم.

چرا من به شدت به موسیقی جاز علاقه مند شدم

برخی از افراد تنها با ذکر آزورزیز ، یک آموزش مبتنی بر رقص که در جوجه ها ، صندلی های عرشه و زنان در سال 1984 شکار می کند ، می خندند.

هنوز انگور وجود دارد. و پای من ، روی پای من ، بعد از اینکه یکی از دوستانم یک جفت برایم می بافت تا در کلاس های زمستانی بپوشمبر

شاسی و عربی وجود دارد که به رقصنده داخلی برادوی من دل ببندد. اما اجرای رقص به اندازه کافی ساده و به اندازه کافی تکراری است تا بتوانید سریع یاد بگیرید ، هر چند ماه یکبار روالها و آهنگهای جدیدی از لیزو و تیلور سویفت گرفته تا کی پاپ و کانتری معرفی می شوند.

حقیقت خوشحال کننده این است که رقص در اتاقی مملو از زنان در هر سنی مانند یک جشن به نظر می رسد. مثل شروع روز با یک جشن رقص گروهی.

همچنین ممکن است دوست داشته باشید: بیایید در مورد وزن صحبت کنیم

هیچ آینه ای در استودیو وجود ندارد!

دیگه چی باعث میشه برگردم

هیچ آینه ای وجود ندارد. در استودیو Jazzercise هیچ آینه ای وجود ندارد ، به این معنی که من فرصتی برای قضاوت در مورد ظاهر یا عدم ظاهر خود ندارم. بدون آینه ، من تلاقی بین اسکناس ennifer هستم Flashdance و JLo در نمایش نیمه وقت Super Bowl. من ساعت ها دویدن های دونده ای و تی شرت های بزرگ را به نفع جوراب شلواری و تانک هایی که در هنگام عرق کردن مناسب و احساس خنکی می کنند ، کنار گذاشتم.

تمرینات قدرتی در هر تمرین. تمام بدن من قوی تر از همیشه احساس می شود زیرا تمرینات قدرتی با وزنه یا وزنه در هر کلاسی گنجانده شده است. من از این بابت بسیار سپاسگزارم ، زیرا می دانم که با افزایش سن ، حفظ ماهیچه ها بسیار مهم است.

تغییر مداوم موسیقی و روال عادی. Jazzercise هر چند ماه یکبار آهنگها و روالهای جدیدی را منتشر می کند ، بنابراین لیست کارهای انجام شده همیشه در حال تغییر است. با بسیاری از آهنگهای دائمی برای انتخاب ، مربیان آهنگهای قدیمی را با آهنگهای جدید ترکیب می کنند و با معرفی شیوه های جدید ، کارهای معمول مورد علاقه را باز می گردانند.

اما بیشتر روستا ، ورزش جاز مانند یک تمرین است که باید انجام دهم ، نه اینکه باید آن را انجام دهم. در این برهه از زندگی ، مهمترین چیز برای من این است که به گونه ای حرکت کنم که مرا خوشحال کند.

من هیجان زده هستم که سرانجام ، در چهل سالگی ، من واقعاً ورزش می کنم و از حرکت لذت می برم – و این برای اولین بار در زندگی من ، ورزش مانند یک مبارزه نیست. احساس شادی می کند.



دیدگاهتان را بنویسید