چرا زیاد غذا می خورم؟ 5 مورد از رایج ترین دلایل


آیا تا به حال فکر کرده اید که “چرا من بیش از حد غذا می خورم؟”

اگر تا به حال یک قسمت پرخوری را تجربه کرده اید که احساس می کنید از کنترل خارج شده اید یا نمی توانید غذا را ترک کنید ، احتمالاً این فکر را داشته اید.

در طول سالهای آموزش من ، برایم روشن شد که پرخوری بسیار بیشتر از آن چیزی است که اکثر مردم می دانند.

پرخوری یکی از شایع ترین چالش هایی است که بسیاری از اعضای ما قبل از پیوستن در روش تغذیه دقیق با آن روبرو شده اند. چه آنها این را به صورت هفتگی و چه در شرایط خاصی تجربه کنند ، آنها گیج ، غرق شده و مطمئن نیستند که دقیقاً چه اتفاقی می افتد ، چرا این اتفاق می افتد و چگونه می توانند به جلو حرکت کنند تا رابطه خود را با غذا متعادل کنند.

وقتی می توانید بهتر بفهمید که چه چیزی باعث هوس پرخوری شما شده است ، می توانید اقدامات لازم را برای جلوگیری از آن ، بهبود روابط خود با غذا و بازگرداندن تعادلی که می خواهید داشته باشید ، آغاز کنید.

Binge Eating چیست؟

قبل از اینکه در مورد علل ایجاد کننده آن صحبت کنیم ، باید در مورد آنچه واقعاً چیست و چه چیزی نیست صحبت کنیم.

اول و مهمتر از همه ، دو سطح پرخوری وجود دارد. ما اختلال خوردن داریم ، سپس قسمت ها ، عادت ها یا تمایل به پرخوری داریم.

اختلال پرخوری

به گفته انجمن ملی اختلالات خوردن (NEDA) ، اختلالات خوردن به عنوان “دوره های مکرر خوردن مقدار زیادی غذا ، احساس از دست دادن کنترل بر پرخوری و متعاقب آن تجربه شرم ، اضطراب یا احساس گناه” تعریف می شود.

به طور خاص ، با خوردن مقدار زیاد و به میزان قابل توجهی غذا بیشتر از آنچه معمولاً در یک دوره 2 ساعته یا کمتر در نظر گرفته می شود ، مشخص می شود. مردم همچنین در طول این قسمت ها عدم کنترل را تجربه خواهند کرد. آنها ممکن است احساس کنند قادر به توقف نیستند یا عمداً غذا نمی خورند.

به گفته NEDA ، این دوره ها به طور متوسط ​​، حداقل یک بار در هفته ، در مدت 3 ماه رخ می دهد تا به عنوان یک اختلال پرخوری در نظر گرفته شود.

علاوه بر این ، اختلال خوردن شایع ترین اختلال خوردن در آمریکا است. مطالعات نشان می دهد که 1.25 درصد از زنان و 0.42 درصد از مردان دارای اختلالات پرخوری هستند.

قسمت های فست فود

حالا فرض کنید شما برخی از آن علائمی را که به تازگی از سر گذرانده ایم تجربه می کنید. شما اندازه های بزرگتر از حد متوسط ​​مصرف می کنید ، کنترل خود را از دست می دهید و احتمالاً از این واقعیت ناراحت یا گناهکار هستید.

اما برخلاف آنها ، شما این قسمت ها را کمتر از آنچه در بالا توضیح داده شد ، یا احتمالاً کمتر شدید تجربه می کنید.

اگرچه ممکن است اختلال خوردن نداشته باشید ، اما ممکن است قسمت هایی از پرخوری را تجربه کنید.

چرا زیاد غذا می خورم؟

پس چرا این اتفاق می افتد؟ دلایل مختلفی برای این قسمت ها وجود دارد. شما می توانید در نتیجه یکی از این دلایل ، یا ترکیبی از چند دلیل ، از این طریق غذا بخورید.

بیایید در مورد برخی از شایع ترین علل پرخوری صحبت کنیم که من آنها را به عنوان مربی سلامتی و متخصص تغذیه ثبت شده می بینم.

5 علت پرخوری

1. به اندازه کافی غذا نخورید

یکی از شایع ترین دلایلی که افراد با پرخوری مواجه می شوند ، عدم مصرف کافی غذا یا محدود کردن رژیم غذایی آنها است.

محدودیت عمدی

محدودیت می تواند در شرایط مختلف بسیار متفاوت به نظر برسد. به عنوان مثال ، ممکن است شامل محدود کردن وعده های غذایی کامل ، غذاهای خاص یا محدود کردن اندازه وعده ها باشد.

این اغلب نتیجه رژیم غذایی مزمن است که منجر به یک دوره تکرار شروع و قطع می شود. این معمولاً در نتیجه قوانین و مقررات غذایی خود تحمیلی اتفاق می افتد.

برای اینکه کمی بیشتر به شما بگویم ، وقتی بدن به طور دوره ای غذای کافی دریافت نمی کند ، در نهایت به نقطه شکست می رسد. برای محدود کردن بدن از غذای مورد نیاز و نیاز به اراده نیاز است. از آنجا که قدرت اراده نهایی است ، در نهایت منقضی می شود و دروازه ها باز می شوند.

اندازه قطعات از پشت بام بیرون می آید و خودکنترلی از بین می رود. بدن سعی می کند کمبود غذایی را که تجربه کرده است جبران کند.

در پایان این قسمت ها ، مردم اغلب احساس غرق شدن ، نفخ ، شرمندگی و سرخوردگی می کنند. این باعث می شود که آنها در تلاش اشتباه برای “جبران” یا “رفع” آخرین قسمت binning به محدودیت بازگردند.

محدودیت ناخواسته

همچنین لازم به ذکر است که برخی افراد به اشتباه به اندازه کافی غذا نمی خورند.

یکی از اعضای ما برای امتحان حقوق درس می خواند که احساس کرد شب ها پرخوری می کند. وقتی به عادات او پی بردیم ، متوجه شدیم استرس او اشتهای او را سرکوب می کند ، که باعث می شود او در طول روز چیزی جز یک پروتئین نخورد. وقتی سرانجام تمام روز از کتابخانه به خانه برگشت ، منزجر شد و بدن او چیزهایی را که دریافت نکرده بود جبران کرد.

پیش می رود ، او غذا را با خود بسته و یادآوری غذا را تنظیم می کند تا مطمئن شود غذای مورد نیاز خود را در طول روز دریافت می کند.

2. اختصاص اخلاق به غذا و طرز تفکر در مورد کمبود

چه شما آن را محدود کنید یا نه ، وقتی روحیه در خطر است ، پرخوری اغلب در کنار آن قرار می گیرد.

وقتی می گویم اخلاق غذا ، آنچه من در اینجا به آن اشاره می کنم این است که فکر می کنیم غذا خوب یا بد ، درست یا غلط ، درست یا غلط است.

کسانی که اخلاق غذا را نسبت می دهند ، غالباً از تغذیه غذا به عنوان خوب یاد می کنند و هنگام مصرف احساس غرور می کنند. آنها به نوبه خود بیشتر به غذاهای مبتنی بر لذت اشاره می کنند که ارزش غذایی آنها به اندازه غذاهای بد نیست. آنها وقتی از این غذاهای دلپذیر استفاده می کنند احساس گناه یا شرم می کنند.

وقتی این نوع اخلاق را به غذا نسبت می دهیم ، غذاهایی که در گروه “بد” قرار دارند بسیار وسوسه انگیز هستند. هنگام مصرف این غذاها ، ممکن است احساس کمبود یا فوریت کنید. یک ذهنیت متوسط ​​می تواند شما را به این باور برساند که چون “نباید” این غذاها را داشته باشید ، آنها باید سریعتر یا بیشتر از آنچه معمولاً می خورید بخورند.

دلیل این امر ناشی از این ایده است که این می تواند “تنها فرصت” شما برای خوردن غذا باشد. یا ، آنها ممکن است با خود بگویند که این “آخرین باری” است که اقلام ذکر شده را مصرف می کنند ، بنابراین باید مقدار زیادی داشته باشند تا واقعاً “بیشترین بهره را ببرند” از تجربه.

این ملاحظات می تواند ناخواسته منجر به بروز پرخوری یا اختلالات خوردن در طول زمان شود.

3. عدم مصرف غذاهای متعادل

ما همیشه در مورد غذاهای متعادل و مغذی در Nutrition Stripped صحبت می کنیم! برای توصیف و انتقال این وعده های غذایی با سهولت ، از سیستم پایه خود Pet استفاده می کنیم. تو می توانی راهنمای رایگان ما را بارگیری کنید که شما را از طریق سیستم “پنج اصل” ما برای ایجاد غذاهای متعادل راهنمایی می کند که می توانید برای تهیه غذا یا طبخ تازه این هفته از آنها استفاده کنید!

پنج وعده غذایی اصلی شامل منابع اصلی پروتئین ، نشاسته و کربوهیدراتهای قند ، کربوهیدراتهای بدون نشاسته ، چربیها و عوامل طعم دهنده است.

هر یک از اجزاء بدن را به شیوه ای متفاوت و حیاتی تغذیه می کند. وقتی گروه های غذایی خاصی (عمداً یا غیر عمد) را از دست می دهیم ، می تواند منجر به پرخوری شود.

بدن اساساً این اجزا را می خواهد زیرا به بدن اجازه می دهد احساس سیری و انرژی داشته باشد. آنها به بدن اجازه می دهند بهترین عملکرد را داشته باشد!

هنگامی که وعده های غذایی یک فرد عمدتاً شامل غذاهای فرآوری شده است یا برخی از این اجزا به طور مداوم از بین می روند ، ممکن است کنترل غذا را از دست بدهند و در نتیجه مقادیر بیش از حد مصرف کنند.

گاهی اوقات این می تواند با گرسنگی ایجاد شود ، اما اغلب با وجود گرسنگی و سیری همچنان ادامه دارد. این امر آن را در رده قسمت پرخوری قرار می دهد.

4. احساسات یا استرس های غیررسمی

وقتی مکانیسم های سالم و موفقی برای کنار آمدن با افزایش احساسات یا استرس ایجاد نشود ، افراد ممکن است در پاسخ به دنبال غذا بروند.

استرس و خوردن احساسی کاملاً شایع است ، اما وقتی برای مدت طولانی بدون مراقبت رها شوند ، می توانند در پرخوری شروع به رشد کرده و گلوله برفی تشکیل دهند.

در این سناریو ، غذا خوردن راهی برای منحرف کردن احساسات یا استرس است. آنها مجبور نیستند در نتیجه گرسنگی غذا بخورند و بنابراین علائم سیری را نیز نادیده می گیرند. تقریبا وسیله بی حسی است.

وقتی گرسنگی و سیری کاملاً نادیده گرفته شود ، می توان مقدار زیادی غذا را برای مدت کوتاهی مصرف کرد. علاوه بر این ، ممکن است با عدم کنترل مواجه شوید زیرا ارتباط ذهن و بدن اساساً محروم است.

اگر متوجه شدید که مکانیسم های مقابله با استرس و افزایش احساسات را ندارید ، ممکن است به همین دلیل اینگونه غذا بخورید.

5. عزت نفس پایین یا تصویر بدنی ضعیف

بسیار معمول است که افرادی که در این قسمت ها شرکت می کنند دارای عزت نفس پایین یا تصویر بدنی ضعیفی باشند. رابطه بین این دو اغلب تا حدی نتیجه خود خرابکاری است.

اگر متوجه شدید که به دنبال غذا هستید و جمله هایی مانند “من از بدنم ناراضی هستم ، بنابراین شاید من بیشتر بخورم” ، “همه چیز در حال حاضر ترسناک است ، بنابراین اگر بیش از حد غذا بخورم چه کسی اهمیت می دهد؟” یا ، “تغذیه سالم هرگز تفاوتی نمی کند ، بنابراین من باید آنچه را که می خواهم بخورم و تا آنجا که می خواهم بخورم” ، شما می توانید این راه را به عنوان وسیله ای برای خود خرابکاری بخورید.

غلبه بر پرخوری

برای جلوگیری از پرخوری ، اولین قدم این است که رابطه خود را با غذا درمان کنید.

ایجاد یک رابطه متعادل با غذا به شما امکان می دهد وعده های غذایی مغذی و متعادل بخورید و با استرس و احساسات کنار بیایید. به شما این امکان را می دهد که به علائم گرسنگی و سیری خود گوش دهید و همچنین از چرخه رژیم غذایی خارج شوید. حتی می توانید نسبت به خود و بدن خود احساس قدردانی و شفقت قوی داشته باشید.

این دقیقاً همان چیزی است که ما به افراد می آموزیم چگونه در روش تغذیه آگاهانه خود عمل کنند. ما مراحل بهبود رابطه شما با غذا را برای شما راهنمایی می کنیم. ما به شما می آموزیم که چگونه یک رابطه جدید ایجاد کنید که رشد ، ثبات و حمایت را ارائه دهد.

می توانید کارگاه آموزشی رایگان ما را تماشا کنید تا بیاموزید که چگونه با انتخاب غذاها متعادل تر باشید تا از شر وسواس غذایی و رژیم غذایی خلاص شوید ، وزن متعادلی داشته باشید و رابطه مثبتی با غذا و بدن خود برقرار کنید.

دیدگاهتان را بنویسید