خلاصه اینکه چرا کلسترول (LDL) در علت بیماری های قلبی نقش دارد: رژیم غذایی


به همین دلیل است که من معتقدم کلسترول در علت بیماری های قلبی نقش دارد

📷

من اغلب مقالات یا گزارش هایی را از افرادی می بینم که شک ندارند که کلسترول غذایی و کلسترول سرمی نقش مهمی در شروع و پیشرفت بیماری عروق کرونر دارند. به همین دلیل است که من معتقدم کلسترول غذایی و کلسترول بالای سرم واقعاً خطر ابتلا به بیماری های قلبی عروقی را افزایش می دهد ، به این امید که در این مورد بحث سالم داشته باشیم.

ابتدا می خواهم به دو ادعای رایج بپردازم.

اولین ادعایی که در انواع مختلف ارائه می شود

کلسترول برای سلامتی ضروری است ، بنابراین شما به آن نیاز دارید

این بیانیه در واقع به این معنی است که به نوعی ممکن است کلسترول وجود نداشته باشد و این چیزی است که برخی افراد توصیه می کنند. طنز اینجاست که همین افراد مدام تکرار می کنند که بدن کلسترول مورد نیاز خود را تولید می کند (وقتی گفته می شود که کلسترول غذایی هیچ تاثیری بر کلسترول سرم ندارد). بنابراین چرا خوردن کلسترول صفر مهم است؟

این همچنین ، همانطور که توسط بسیاری از افراد انجام شده است ، به این معنی است که چون برای زندگی ضروری است ، داشتن مقدار زیادی از آن ممکن نیست و نیازی نیست نگران کلسترول بالا باشید.

امیدوارم همه اینجا بتوانند پوچی این ادعا را ببینند. هیچ کس استدلال نمی کند که کلسترول برای زندگی ضروری نیست. آنچه ادعا می شود این است که سطح فوق فیزیولوژیکی کلسترول یک مشکل است ، همانطور که سطح فوق فیزیولوژیکی گلوکز مشکل ساز است و به همان ترتیب که سطح فوق فیزیولوژیکی آهن مشکل ساز است ، هر دو که برای زندگی بسیار ضروری هستند.

چنین تفکرات دوتایی ، سیاه و سفید باید از ابتدا یک پرچم قرمز بزرگ باشد.

ادعای مهم دیگر این است که شما باید از راه دور شوید

در واقع ، با کلسترول پایین افزایش مرگ و میر

در واقع ، شواهد بسیار کمی برای این ادعا وجود دارد ، و شواهد زیادی بر خلاف آن ، و این ادعا معمولاً با استفاده از داده های محیطی بسیار ضعیف ، مانند این مورد ، ارائه می شود.

فقط به این نمودار نگاه کنید و ببینید چه اتفاقی در حال رخ دادن است: افرادی که در این نمودار بیشتر از بیماری CHD می میرند از کشورهای فقیر هستند و دسترسی کمی به مراقبت های پزشکی خوب دارند ، در حالی که افرادی که کمتر از CHD می میرند از کشورهای ثروتمند هستند. مراقبت های پزشکی مانند ژاپن ، کانادا ، سوئیس ، دانمارک و غیره اجازه ندهید چنین داده های ضعیفی شما را گیج کند.

اول ، علت معکوس معروفی در مورد کلسترول پایین و مرگ و میر وجود دارد ، یعنی بسیاری از بیماریها در واقع باعث کاهش کلسترول می شوند ، که می تواند به نظر برسد که کلسترول پایین با مرگ و میر مرتبط است. در اینجا اشارات به این 1 ، 2 آمده است.

شواهد کمی وجود دارد که کاهش LDL-c مرگ و میر ناشی از CHD را افزایش می دهد.

همچنین شواهدی وجود دارد که نشان می دهد افراد با کلسترول پایین در طول زندگی در واقع طول عمر بیشتری دارند. 1 ، 2

حال ، اجازه دهید به این س dealال بپردازیم: چرا من معتقدم کلسترول در شروع و پیشرفت بیماری شریانی دخیل است؟

شواهد متعددی برای این امر وجود دارد که به اوایل دهه 1900 برمی گردد.

خط شواهد شماره 1: تغذیه کلسترول با مدل حیوانی (شامل گیاهخواران ، همه چیز خواران و گوشتخواران) دائماً منجر به تنگ شدن عروق می شود.

همه چیز از آنجا شروع شد که یک محقق غذاهای غنی از کلسترول خرگوش را تغذیه کرد و متوجه شد که آنها به سرعت در حال ایجاد آتروما هستند.

یکی از منتقدان که می خواهد کلسترول را دچار شک کند این است که می توان این امر را رد کرد زیرا خرگوش گیاهخوار است و برای رژیم غذایی با کلسترول بالا مناسب نیست. خوب ، از آن زمان ، نتایج مشابهی در گیاهخواران ، همه چیزخواران ، گوشتخواران و بسیاری از گونه های نخستی ها تکرار شده است. 1 ، 2 ، 3 ، 4،5،6 تغذیه کلسترول سپس در تحقیقات روی حیوانات انجام می شود sine qua non، که به معنی یک شرایط ضروری است ، برای ایجاد تصلب شرایین. همه اینها در جامعه علمی بسیار پذیرفته شده است ، هیچ شکی در مورد این ارتباط و اثر رژیم کلسترول بالا در ایجاد تصلب شرایین وجود ندارد. در مقایسه ، هرگز ساکارز به صورت تجربی نشان نداده است که در غیاب کلسترول رژیم غذایی باعث تصلب شرایین می شود.

و این نکته در واقع از اهمیت بالایی برخوردار است ، زیرا کلسترول غذایی احتمالاً بیشتر از کلسترول سرم با خطر قلبی عروقی ارتباط دارد. در مدل حیوانی ، ممکن است با رژیم غذایی کم کلسترول باعث تصلب شرایین شود ، حتی اگر کلسترول سرم زیاد افزایش نیافته باشد.

همانطور که نویسندگان اشاره می کنند

این مطالعه بر تغییرات درون شریانی نخستی های اولیه غیرانسانی پس از تجویز کلسترول در رژیم غذایی در سطوح بسیار پایین تر از مواردی که معمولاً برای القای تصلب شرایین تجربی استفاده می شود ، متمرکز شد. تغییرات صمیمی مشاهده شده به ترتیب بسیار کوچکتر بود. رژیم گروه 1 در ابتدا برای نشان دادن تأثیر نقطه صفر کلسترول رژیم غذایی بر روی انتهای شریانی طراحی شده بود. با این حال ، چنین نکته ای یافت نشد. هیچ آستانه ای برای کلسترول رژیم غذایی در رابطه با اثرات سوء ادعا شده روی عروق ایجاد نشده است.

این بدان معناست که هر مقدار کلسترول بالای صفر ، تجمع پلاک را افزایش می دهد.

توجه به این نکته و به خاطر سپردن آن بسیار مهم است.

خط شواهد شماره 2: افرادی که دارای پلی مورفیسم کلسترول کم ژنتیکی هستند ، خطر ابتلا به بیماری های قلبی عروقی را کاهش می دهند.

کارآزمایی های تصادفی مندلی ، مطالعاتی هستند که به بررسی تأثیر چندشکلی ژنی خاص با تأثیر شناخته شده بر یک نتیجه معین پرداخته اند. این به شما امکان می دهد از مشکلات کلاسیک با عوامل گیج کننده در مطالعات اپیدمیولوژیک جلوگیری کنید.

بسیاری از ژنها با کلسترول پایین مرتبط هستند. بسیاری از مطالعات در مورد ماندلیا نشان داده است که افرادی با چنین ژن هایی بسیار کمتر از HSB رنج می برند. 1 ، 2 ، 3

هر 9 پلی مورفیسم با کاهش بسیار مداوم در خطر CHD در واحد LDL-C پایین تر ، بدون شواهدی از ناهمگنی اثر (0.02 = I2) همراه بود. در یک متاآنالیز که داده های غیر همپوشانی 312،321 شرکت کننده را ترکیب می کند ، توزیع تصادفی طولانی مدت قرار گرفتن در معرض LDL-C پایین با کاهش 54.5٪ در خطر CHD همراه بود (95٪ فاصله اطمینان: 48.8٪) تا 59.5)) هر mmol / l (38.7 میلی گرم در دسی لیتر) LDL-C پایین تر است. این نشان دهنده کاهش 3 برابری خطر CHD در واحد LDL-C کمتر از میزان مشاهده شده در طول درمان با استاتین است که بعداً در زندگی شروع شد (19 × 10 43 43 /8 = p). 1

شواهد شماره 3: داروهای کاهنده کلسترول و سایر مداخلات شیوه زندگی به طور مداوم میزان بروز و مرگ و میر قلبی را کاهش می دهد

استاتین ها و سایر داروهای کاهنده کلسترول با مکانیسم های مختلف به طور مداوم کاهش بروز CHD و مرگ و میر 1 ، 2 را نشان داده اند. برخی از افراد دارای استاتین های بحرانی هستند که می گویند دارای اثرات پلئوتروپیک هستند ، این درست است. با این حال ، سایر عوامل کاهش دهنده کلسترول LDL وجود دارند که اثر پلیوتروپیک شناخته شده ای ندارند و همچنان منجر به کاهش خطر ابتلا به CHD می شوند.

LDL-apheresis فرایند فیلتر کردن مولکول LDL-c بیمار است. عمدتا در افراد مبتلا به PH استفاده می شود (به زیر مراجعه کنید). این فرایند ، که معمولاً منجر به کاهش زیادی در سطح LDL-c می شود ، همچنین منجر به کاهش قابل توجهی در خطر CHD برای این افراد می شود.

افسردگی LDL سطح کلسترول LDL را به میزان قابل توجهی کاهش داد از 7.42 +/- 1.73 تا 3.13 +/- 0.80 میلی مول/لیتر (58) در مقایسه با درمان دارویی گروهی ، از 6.03 +/- 1.32 تا 4.32 +/- 1.53 mmol/L (28). با تجزیه و تحلیل کاپلان مایر از وقایع کرونری ، از جمله انفارکتوس میوکارد غیر کشنده ، آنژیوپلاستی کرونری از طریق جلدی ، پیوند بای پس عروق کرونر و مرگ CHD ، میزان کل وقایع عروق کرونر در گروه LDL-apheresis 72٪ کمتر بود (10)) نسبت به گروه درمان دارویی (36) (p = 0.0088).

خط شواهد شماره 4: افرادی که دارای نقص ژنتیکی هستند و از کلسترول بسیار بالا رنج می برند (هیپرکلسترولمی خانوادگی) در سن بسیار کم بر اثر بیماری قلبی جان خود را از دست می دهند. کاهش سطح کلسترول در این افراد شانس زنده ماندن آنها را به میزان قابل توجهی افزایش می دهد.

هایپرکلسترولمی خانواده (FH) یک نقص ژنتیکی است که منجر به کلسترول LDL بسیار بالا در خون می شود.

متأسفانه برای این افراد ، خطر ابتلا به بیماری قلبی عروقی به طور قابل توجهی افزایش می یابد 1.

خطر ابتلا به بیماری عروق کرونر قلبی کشنده یا غیر کشنده در 60 سالگی برای مردان 52 درصد و برای خویشاوندان زن مبتلا به FH 31.8 درصد در مقایسه با 12.7 درصد و 9.1 درصد برای بستگان بدون FH بود. 1

خط شواهد شماره 5: مطالعات جمعیت به طور مداوم نشان می دهد که قرار گرفتن مادام العمر در معرض کلسترول بالا با افزایش خطر و مرگ و میر قلبی عروقی مرتبط است.

کاملا خود توضیحی مطالعات اپیدمیولوژیکی و جمعیتی ارتباط قوی بین کلسترول بالای سرم و CHD را پیدا کرده اند. 1

بنابراین ، اساساً ما شواهد قوی داریم که:

  • تغذیه کلسترول در حیوانات (در بسیاری از گونه های مختلف) باعث تصلب شرایین می شود

  • افرادی که از نظر ژنتیکی کلسترول پایینی دارند و کمتر بر اثر بیماری عروق کرونر می میرند

  • افرادی که از نظر ژنتیکی کلسترول بالا دارند و در سنین جوانی بر اثر بیماری قلبی می میرند

  • مداخله با داروها و سایر شیوه های زندگی برای کاهش کلسترول خطر ابتلا به CHD را کاهش می دهد

  • مطالعات جمعیتی که به طور مداوم نشان می دهد افرادی که دارای کلسترول بالا هستند بیشتر دچار بیماری عروق کرونر می شوند و از آن رنج می برند.

چه توضیحی غیر از کلسترول می تواند همه این تحریکات را توضیح دهد؟ دیگر عامل اتصال ، به غیر از کلسترول ، برای همه اینها چه می تواند باشد؟

در حال حاضر ، هیچ کس در اینجا نمی گوید کلسترول است فقط عوامل خطر. هر چیزی که آسیب به دیواره شریان را افزایش دهد و باعث التهاب شود (فشار خون بالا ، سیگار کشیدن ، هایپرگلیسمی ، اسیدهای چرب اشباع ، عامل عفونی) به شروع و پیشرفت بیماری کمک می کند ، اما کلسترول و لیپوپروتئین ها برای تشکیل پلاک آترواسکلروتیک مورد نیاز است.

امیدوارم این امر بتواند منجر به بحث سالم در مورد این موضوع شود و به مردم کمک کند تا بفهمند چرا حفظ سطح کلسترول در محدوده طبیعی ، که باید زیر 150 میلی گرم در دسی لیتر باشد ، اهمیت دارد.

به نظر بسیاری ، ارتباط بین کلسترول بالا و بیماری عروق کرونر یکی از قوی ترین پیوندها در علم زیست پزشکی مدرن است.

اگر به معیارهای برادفورد-هیل برای تعیین علت و معلول نگاه کنیم ، رابطه کلسترول بالا-CHD با تمام 9 معیار مطابقت دارد و به احتمال زیاد علت واقعی است.

به نقل از Remeremaya Stamler (یکی از محققان برجسته در زمینه بیماریهای قلبی و عروقی قرن 20) در نقد خود (بسیار توصیه می شود) از متاآنالیز SPA و CHD در سال 2010

در حقیقت ، تغییر رژیم غذایی تعیین کننده برای آتروژنز آزمایشی ، sine qua non یا materia peccans (اصطلاح Anichkov) ، مصرف کلسترول است. این امر از زمان پیشرفت آنیچکوف و همکارانش در سالهای 1908-1912 (صدمین سالگرد جشن و بحث) در هزاران آزمایش با پستانداران و گونه های پرندگان – گیاهخواران ، گوشتخواران و همه چیز خواران – از جمله نخستی های غیرانسانی ، پیش نیاز بوده است. نادیده گرفتن این واقعیت در بررسی انسانی به این معنی است که می گویند اساس داروینی تحقیقات زیست پزشکی فاقد اعتبار است و / یا شواهد بسیار متناقضی در انسان وجود دارد. اینطور هم نیست

شایستگی برای

u / oehaut

دیدگاهتان را بنویسید