آیا خوردن بزرگترین وعده غذایی بعد از ظهر شایستگی دارد؟ آیا ادبیاتی وجود دارد که از این امر حمایت کند؟ : رژیم غذایی


بنابراین به تازگی متوجه شدم که قرن هاست که افراد شاغل در اروپا مهمترین وعده بعد از ظهر خود را می خورند. صبحانه می تواند چیزی باشد که صبح به آسانی در دسترس است ، مانند تخم مرغ ، محصولات لبنی یا چیزی که می توان یک شب بدون هیچ نظارتی مانند بلغور جو دوسر تهیه کرد. شام را می توانید بعد از ظهر میل کنید و یک وعده غذایی سنگین شامل ماهی ، گوشت ، سبزیجات و کربوهیدرات ها باشد تا بتوانید در طول روز خود را برای کارهای سخت تغذیه کنید ، و شام یک وعده سبک نان ، سوپ ، گوشت پخته و غیره باشد.

این امر مد شده است که طبقات بالا (افرادی که در تمام طول روز مشغول گله هستند) شروع به تعویق شام را بعداً و بعداً تا زمانی که شام ​​را در شب به پایان برسانند ، مد کرده اند. انقلاب صنعتی این پیمان را امضا کرد زیرا ساعات کار سخت به این معنا بود که طبقه کارگر فقط وقت کافی برای ناهارهای سریع و آماده بعد از ظهر را دارد.

وقتی به آن فکر می کنید ، منطقی به نظر نمی رسد ، چرا قبل از شلوغ ترین ساعت روز سبک غذا می خورید و سپس فقط برای دراز کشیدن و خوابیدن سیر می شوید؟ بنابراین شما در انتهای بعدازظهر قطره قند می بینید. من حتی تا آنجا پیش می روم که حدس می زنم که پر نشدن در شلوغ ترین زمان روز عامل بزرگی در مورد پرخوری است.

آیا ادبیاتی درباره بهترین زمان برای خوردن مهمترین وعده غذایی در روز وجود دارد؟

دیدگاهتان را بنویسید